Szlachetne wystąpienia Rubinsteina i innych

W 1945 roku odbyła się w San Francisco konferencja założycielska ONZ, organizacji od początku sterowanej oczywiście przez światową mafię. Konferencja miała miejsce w gmachu opery i trwała od kwietnia do czerwca. W maju zorganizowano tam, dla delegacji uczestniczących w obradach, koncert Artura Rubinsteina, znanego polskiego pianisty.

Wielki pianista grał na estradzie, na której stały flagi narodów jednoczących się pod znakiem ONZ. Jednak brakowało tam flagi polskiej, co było wynikiem podłych zabiegów sowietów, którzy zablokowali udział polskiej delegacji w tym wydarzeniu.

Rubinstein dostrzegł to, więc postanowił urządzić demonstrację i zagrać Moskalom na nosie. Po odegraniu, zgodnie z protokołem, hymnu amerykańskiego wstał i oznajmił: „W tej sali, w której tworzy się historię cywilizacji bez udziału Polski, odegram obecnie mój hymn narodowy – hymn polski. Proszę wstać!”

Wszyscy wstali, a gdy Rubinstein skończył grać Mazurka Dąbrowskiego, sala zgotowała mu owację, która przyćmiła oklaski dla któregokolwiek mówcy. W ten sposób sala manifestowała swe pozytywne uczucia wobec Polski, a oklaskami próbowała zagłuszyć własne wyrzuty sumienia. Niestety, tych ludzi na nic więcej nie było stać…

Artur Rubinstein (ur. 28 stycznia 1887 w Łodzi, zm. 20 grudnia 1982 w Genewie) był polskim pianistą pochodzenia żydowskiego, Polakiem z wyboru i tożsamości. Jest przykładem tego, że nie pochodzenie etniczne, nie krew decyduje o przynależności i tożsamości, lecz świadomy wybór, poczucie przynależności do kręgu kulturowego. Takimi Polakami byli też np. poeci Bolesław Leśmian i Julian Tuwim, aktorka Ryszarda Hanin,aktor i reżyser Aleksander Bardini (pochodzenie żydowskie), kompozytor i nauczyciel Szopena Józef Elsner oraz admirał Józef Unrug (pochodzenie niemieckie), kompozytor Krzysztof Penderecki (pochodzenie ormiańskie), piosenkarka Edyta Geppert i geograf-kartograf-geopolityk Eugeniusz Mikołaj Romer  (pochodzenie węgierskie).

Ale byli też inni, którzy stawali mężnie naprzeciw potęg tego świata i dawali patriotyczne świadectwo, np. Ignacy Jan Paderewski, który wykorzystując swoją międzynarodową sławę pianisty, dotarł do prezydenta USA Wilsona i z sukcesem lobbował na rzecz sprawy polskiej, zmieniając postrzeganie Polski z kraju wymagającego pomocy humanitarnej na naród dążący do samostanowienia. Bezpośredni wpływ Paderewskiego doprowadził do umieszczenia w programie pokojowym Wilsona postulatu suwerenności Polski.

W chwili otwarcia obrad konferencji pokojowej w Wersalu pierwszy delegat Polski Ignacy Paderewski był nieobecny. Do czasu jego przybycia reprezentantem polskich interesów na arenie międzynarodowej pozostawał samodzielnie Roman Dmowski.

29 stycznia 1919 r. Dmowski został wezwany przed Radę Dziesięciu, przed obliczem której zaprezentował kwestię polską. Wygłosił długą, 5-godzinną i niezwykle zręczną przemowę – najpierw czystą francuszczyzną, a następnie znakomitą angielszczyzną zaprezentował postulaty polskiej delegacji. Przemowa przyniosła mu uznanie nawet w oczach politycznych adwersarzy i miała znaczny, pozytywny wpływ na kwestię odrodzenia Polski po I wojnie światowej.

Ach, ci pianiści… Obyśmy więcej takich mężów stanu mieli w przyszłości… Trzeba ich wychować…

==================

PROSZĘ, rozsyłajcie to dalej...
Życzę wiary, nadziei, miłości i zdrowia
"Dalej w głąb i dalej wzwyż!"
Bądźmy nadzieją dla Polski i świata
Dr Aleksander Kisil
Cybernetyk, psycholog, przedsiębiorca,
doradca, szkoleniowiec, mówca, autor.

Zło nie istnieje albo też raczej nie występuje jako zjawisko samo w sobie. 
Zło jest po prostu brakiem Boga. Jest jak ciemność i zimno, występuje 
jako słowo stworzone przez człowieka dla określenia braku Boga. 
Bóg nie stworzył zła. Zło pojawia się w momencie, kiedy 
człowiek nie ma Boga w sercu. Zło jest jak zimno,
które jest skutkiem braku ciepła i jak ciemność, 
która jest wynikiem braku światła.

Źródło: dostarczono poczta mailowa jako subskrypcja.