Wojna Rosji z syjonizmem.

Ukraina, drugi Izrael Chazarii?

O Chazarach napisano już wiele, zwłaszcza po opublikowaniu czołowego eseju na ten temat, autorstwa Arthura Koestlera, zatytułowanego „Trzynaste plemię”, w którym opowiada on o pochodzeniu Chazarów.

Między VI a VII wiekiem n.e. plemiona pochodzenia turkmeńskiego osiedliły się na terenie znanym wówczas jako Królestwo Chazarii. Władca tego królestwa, król Bulan, uznał jednak, że lepiej będzie dla jego ludu porzucić pogańskie kulty i przyjąć religię żydowską.

Do tej krainy Europy Wschodniej zaczęli przybywać rabini, którzy opuścili Palestynę po słynnej diasporze, będącej konsekwencją zniszczenia Świątyni Jerozolimskiej, dokonanego przez generała Tytusa, syna cesarza Wespazjana.

Sprawa Chazarii wkrótce stała się przedmiotem zainteresowania także Żydów, którzy przenieśli się do Hiszpanii i w tym czasie stanęli po stronie islamskich najeźdźców podbijających Półwysep Iberyjski.

Starożytne królestwo Chazari

Chazarowie nie byli, jeśli tak można powiedzieć, „autentycznymi” Żydami, biorąc pod uwagę ich pochodzenie etniczne, które bardzo różniło się od pochodzenia Żydów, którzy wyemigrowali z Palestyny, dziś powszechnie nazywanych Sefardyjczykami.

Sefardyjczycy, przynajmniej z etnicznego punktu widzenia, są Żydami najbliższymi tym, którzy kiedyś zamieszkiwali Ziemię Świętą, lecz dziś stanowią mniejszość w świecie żydowskim, stanowiącą nieco ponad 20% ogółu ludności na całym świecie.

Pozostałe 80% świata żydowskiego stanowią tak zwani Żydzi aszkenazyjscy, czyli sami Żydzi aszkenazyjscy, o których uważa się, że pochodzili z Niemiec, chociaż różne badania historyczne, począwszy od badań samego Koestlera, uznają ich za bezpośrednich spadkobierców Chazarów.

„Tak zwani Aszkenazyjczycy to nikt inny jak Chazarowie, którzy w VII wieku n.e. postanowili przejść na chrześcijaństwo z powodów podyktowanych raczej politycznym oportunizmem niż szczerym powołaniem do religii żydowskiej, choć później więź Chazarów i ich spadkobierców z Talmudem i jego zasadami stała się głęboko identyfikująca.

Wnioski Koestlera i badania DNA: Aszkenazyjczycy to Chazarowie

Koestler wyraża swoją opinię na ten temat w następujący sposób .

Zostało to napisane, zanim poznano pełną skalę Holokaustu, ale nie zmienia to faktu, że zdecydowana większość ocalałych Żydów na świecie pochodzi z Europy Wschodniej – a zatem być może przede wszystkim z Chazarów. Gdyby tak było, oznaczałoby to, że ich przodkowie przybyli nie znad Jordanu, lecz znad Wołgi; nie z Kanaanu, lecz z Kaukazu, niegdyś uważanego za kolebkę rasy aryjskiej. Oznaczałoby to również, że genetycznie są bliżej spokrewnieni z plemionami Hunów, Ujgurów i Węgrów niż z potomkami Abrahama, Izaaka i Jakuba. Gdyby tak było naprawdę, termin „antysemityzm” straciłby wszelkie znaczenie, opierając się na nieporozumieniu, które podzielali zarówno sprawcy, jak i ich ofiary. Historia Imperium Chazarskiego, stopniowo wyłaniająca się z przeszłości, jawi się jako najokrutniejsze oszustwo, jakie kiedykolwiek popełniła historia.

Zrozumiałe jest, dlaczego Koestler, sam będący Żydem aszkenazyjskim, tak bardzo przeraża lobby syjonistyczne i prasę. Jeśli duża lub bardzo duża część współczesnych Żydów nie jest pochodzenia żydowskiego, albo raczej nie ma żadnego związku z Izaakiem i Abrahamem, a raczej z miejscami i plemionami Europy Wschodniej, to cały oskarżycielski domek z kart na temat tak zwanych „uprzedzeń antysemickich” nagle znika, rozpada się pod wpływem dowodów w postaci faktów historycznych, które sugerowałyby, że 80% Żydów nie jest Semitami, to znaczy nie pochodzi z Izraela. A zatem nie może być antysemityzmu po prostu dlatego, że nie ma semityzmu.

Po badaniach izraelskiego genetyka Erana Elhaika dylemat ten wydaje się być rozwiązany.

Według badań Elhaika zatytułowanych „Brakujące ogniwo europejskich przodków Żydów: porównanie hipotez nadreńskich i chazarskich, Żydzi aszkenazyjscy są w istocie bezpośrednimi potomkami Żydów chazarskich, co wyjaśnia również cechy genetyczne Żydów wschodnioeuropejskich, które bardzo różnią się od cech bliskowschodnich Żydów sefardyjskich, którzy, jak wspomniano wcześniej, mają silniejsze powiązania etniczne ze starożytnymi plemionami izraelskimi. Jeśli dowody genetyczne i testy DNA wskazują, że Aszkenazyjczycy są Chazarami, wówczas zaczynamy lepiej rozumieć, ze Ukraina,  zajmujaca dużą część starożytnej Chazarii, jest ważna dla światowego syjonizmu i NATO.

Upadek Chazarii i powstanie Ukrainy

Co więcej, można by w ten sposób zrozumieć powody goryczy, czy raczej otwartej nienawiści, jaką niektórzy przedstawiciele międzynarodowego syjonizmu żywią do Rosji.

Królestwo Chazarii upadło w 965 r. n.e. w wyniku działań wojennych prowadzonych przez Ruś Kijowską. Ruś Kijowska była pierwszym tworem państwowym, który skupiał ludność słowiańską, a w szczególności tych, którzy są uważani za bezpośrednich przodków Rosjan.

Imperium Rosyjskie, które powstało prawie 800 lat później, w 1721 r., zawsze uważało się za bezpośredniego spadkobiercę Rusi, która pokonała Chazarów i w rezultacie zmusiła nowo nawróconych Żydów do diaspory bardzo podobnej do tej, której doświadczyli ich sefardyjscy „kuzyni” w 70 r. n.e. Zatem dla samych rosyjskich carów historia Rosji zaczynała się w Kijowie, jeszcze przed Moskwą.

To w Kijowie zostaną położone podwaliny potężnego imperium, które w pewnym sensie będzie uważane za trzeci Rzym, po pierwszym Cesarstwie Zachodniorzymskim, drugim Cesarstwie Wschodniorzymskim w Bizancjum i trzecim wreszcie w samej Moskwie. Po dwóch wiekach i krwawej rewolucji bolszewickiej narodziło się pierwsze prawdziwe państwo ukraińskie.

Ukraińska Republika Ludowa została utworzona przez narody tego regionu, należącego do Imperium Rosyjskiego, które nie uznały zamachu stanu bolszewików, w dużej mierze aszkenazyjskich, finansowanych przez Wall Street , i ogłosiły odłączenie się od nowo utworzonego Związku Radzieckiego.

Włodzimierz Lenin

Niepodległość nie trwała jednak długo, gdyż w 1922 r. bolszewicy podbili również ten region, przyłączyli go do ZSRR i rozpoczęli kolejne masakry miejscowych chrześcijan. To oni doznali najokrutniejszych tortur z rąk reżimu komunistycznego, o których rzadko wspominają podręczniki historii. Jeśli uznamy badania Koestlera i odkrycia genetyczne Elhaika za wiarygodne, to powinniśmy wywnioskować, że spadkobiercy Chazarów, bolszewicy aszkenazyjscy, w końcu zdołali odzyskać starożytną Chazarię, ziemię szczególnie drogą syjonizmowi.

Era ukraińskich oligarchów aszkenazyjskich

Jednak o Ukrainie nie było mowy aż do upadku Muru Berlińskiego, kiedy to w chaosie, jaki wówczas panował w Moskwie, region ten odłączył się od nowo utworzonej Federacji Rosyjskiej. W wyniku tej sytuacji, oprócz poniesienia licznych strat terytorialnych, cały jego przemysł państwowy został splądrowany, a fundusze byłej KPZR, w dużej mierze prawdopodobnie trafiły do ​​Włoch. Śledztwo w tej sprawie prowadził sędzia Giovanni Falcone.

W Moskwie do władzy dochodzą niesławni oligarchowie, tacy jak Borys Bieriezowski, Roman Abramowicz i Michaił Chodorkowski, pochodzący z Aszkenazyjczyków, którzy stają się prawdziwym państwem postsowieckim, panami, którzy dzierżą w swoich rękach ogromne zasoby naturalne Rosji, podczas gdy reszta kraju, pogrążona w spirali chaosu i przemocy, otrzymuje okruchy.

A w Kijowie nic szczególnego się nie dzieje. Prawdziwymi zwycięzcami zimnej wojny są oligarchowie aszkenazyjscy.

Różne postaci, takie jak skorumpowana Julia Tymoszenko, której ojciec był z pochodzenia żydowskiego , przejęły kontrolę nad ukraińskim gazem, wraz z Ihorem Kołomojskim, miliarderem z trzema paszportami, w tym oczywiście izraelskim, nie zapominając o Rinacie Achmetowie, również pochodzenia aszkenazyjskiego, najbogatszym człowieku w kraju, którego nazwisko często kojarzono z Włochami ze względu na intensywne pranie brudnych pieniędzy, prowadzone na Sardynii za przyzwoleniem różnych włoskich polityków.

W ten sposób Chazarowie w końcu powrócili do domu, odzyskali panowanie nad ziemią, która była dla nich tak niezbędna, że rabin Menachem Schneerson mówił o niemal „mistycznej” wartości Ukrainy w oczach syjonizmu. Schneerson przez kilka lat był wiodącym rabinem niesławnej i potężnej organizacji Chabad Lubawicz.

Chabad wyraża wizję dominacji Izraela nad całym światem i z niecierpliwością oczekuje swojego mesjasza, który zgodnie z tym planem będzie przywódcą tak zwanego Nowego Porządku Świata .

Przez wiele lat zwolennicy Chabadu wierzyli, że Schneerson jest mesjaszem oczekiwanym przez Żydów. Mówi się, że wielu z nich spędziło nawet kilka dni przed grobem rabina, żywiąc płonną nadzieję, że pewnego dnia zmartwychwstanie i objawi się jako mesjasz Izraela .

Menachem Schneerson

Schneerson wyraził w najlepszym, a w najgorszym razie wszechogarniającą i totalitarną wizję syjonizmu, ale przede wszystkim wyjaśnił, dlaczego Ukraina odegrała kluczową rolę w realizacji planów syjonistycznych. W przemówieniu z 1994 r . wypowiedział słowa, które były zarówno oświecające, jak i przerażające, ponieważ były pełne nienawiści do Rosji i jej obywateli. Jednocześnie uświadomiły one, dlaczego dziś instytucje euroatlantyckie, lub to, co z nich pozostało, są za wszelką cenę okopane na Ukrainie i jej nazistowskim reżimie.

Schneerson wyjaśnia to w następujący sposób; „Patrząc wstecz na historię, trzeba przyznać, że te ziemie to starożytne ziemie przodków żydowskiej Chazarii – czyli Izraela – podbite przez Ruś Kijowską (starożytne państwo rosyjskie ze stolicą w Kijowie) w X wieku. Słowianie są tymczasowymi gośćmi na tych ziemiach i podlegają wypędzeniu. Odzyskamy to terytorium i zbudujemy Wielką Chazarię – państwo żydowskie – na tych żyznych ziemiach, tak jak stworzyliśmy Izrael 50 lat temu, wypędzając Palestyńczyków. Izraelczycy częściowo się tu przesiedlą, a my wypędzimy słowiańskie bydło daleko na północ, za Moskwę . Powstanie tam małe „Terytorium Północne”, rezerwat mający na celu ograniczenie populacji – rezerwat podobny do rezerwatów rdzennych Amerykanów w Stanach Zjednoczonych”.

Nie ma więc tylko jednego Izraela. Sa dwa.

Istnieje starożytna, pierwotna ziemia, zajmowana przez osadników izraelskich, którzy osiedlili się na tej ziemi po tym, jak baron Edmond James de Rothschild zaczął finansować zakup tych ziem w drugiej połowie XIX wieku w oczekiwaniu na powstanie państwa żydowskiego w 1948 roku, ale jest też „bliźniacza” ziemia Chazarii, gdzie chcieliby się osiedlić inni Żydzi, aby wypędzić słowiańskie „bydło”.

Współczesna nazistowska Ukraina jest więc pod każdym względem drugim Izraelem, a jeśli niektórym to skojarzenie może wydawać się nierealne lub niekompatybilne, zaleca się zapoznanie się z historią sojuszu syjonizmu i nazizmu , relacji współpracy tak ścisłej i skoordynowanej między grupami światowego syjonizmu i nazistowskich Niemiec, że wielu izraelskich historyków uznało ją za decydującą dla narodzin samego Izraela.

Euromajdan: zamach stanu mający na celu odzyskanie chazarskiej Ukrainy

Po prezydenturze Wiktora Janukowycza w 2013 r. syjonizm znalazł się w oczach tej władzy w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Istniało bowiem ryzyko, że możliwość przekształcenia Ukrainy w nowy Izrael, drugi międzynarodowy azyl dla Żydów, zniknie ze względu na bliskie powiązania prezydenta Janukowycza z Rosją Władimira Putina, która po 2000 roku uwolniła kraj spod jarzma oligarchii. I w ten sposób machina międzynarodowej dywersji została ponownie uruchomiona.

Janukowycz został zmuszony do ucieczki po tym, jak NATO i administracja Obamy zorganizowały niesławny Euromajdan, zamach stanu zaprojektowany i przeprowadzony w celu zainstalowania w Kijowie marionetki euroatlantyckiej. Po zamachu stanu w 2014 r. Kijów znów stał się centrum żydowskiej imigracji, oprócz samego Izraela, rzecz jasna.

W stolicy Ukrainy osiedla się miliarder pochodzenia aszkenazyjskiego, który wraz z Petro Poroszenko zamierza zatuszować skandal związany z Burismą na wyraźne polecenie ówczesnego wiceprezydenta Joe Bidena, chcącego chronić swojego syna Huntera, który jak zwykle jest uwikłany w korupcję.

Petro Poroszenko

Ukraina po raz kolejny staje się siedliskiem międzynarodowych horrorów. W Kijowie działają ośrodki handlu ludźmi, działają alfonsi, którzy prowadzą siatki pedofilskie, kierowane nawet przez żonę Zełenskiego, Olenę , nie wspominając o handlu narkotykami i bronią, który swobodnie krąży w kraju. Nowa Chazaria jest elektrownią, w której każda obrzydliwość znajdzie swoje miejsce.

Po Poroszence do władzy dochodzi były komik, również pochodzenia aszkenazyjskiego, Zełenski, ktory nie powstrzymuje sie przestępczej działalności w kraju i jeszcze bardziej zaostrza prześladowania chrześcijan pochodzenia rosyjskiego w Donbasie, gdzie od lat dochodzi do masakr na ludności pochodzenia rosyjskiego. Powód jest bardzo prosty.

Zełenski postępuje zgodnie z wytycznymi Menachema Schneersona i Chabadu, z którymi ukraiński „prezydent” jest bardzo blisko związany. Zełenski w towarzystwie rabinów Chabadu zapala menorę. Chce wymordować „rosyjskie bydło”, aby inni Aszkenazyjczycy mogli zająć ich miejsce i osiedlić się na ziemi, którą uważają za swoją. Na froncie ludzie pochodzenia żydowskiego nie giną, nie dotykają ich nawet porwania, których ofiarami padają Ukraińcy, siłą wciągani w maszynkę do mięsa na froncie wschodnim.

Na Ukrainie dochodzi do ludobójstwa, ale nie przez Rosjan.

Realizują ją ci, którzy uważają się za spadkobierców Chazarów, pragnących utworzyć drugi Izrael. Wojna, która toczy się od 2022 r., nie jest więc wojną między Rosją a Ukrainą, lecz między Rosją i Chazarami.

Znaleziono na Fecabooku